Αν δείτε ακόμα μια φορά την ταινία της Κακομοίρας με να παίζει τον εμβληματικό πλέον μπακαλόγατο, θα δείτε στους τίτλους της ταινίας, τον αγαπημένο πρωταγωνιστή με ένα ποδήλατο να περιφέρεται στις οδούς Δωδώνης Ιωαννίνων και Βοσπόρου στα Σεπόλια, στον Κολωνό.
Αν πάτε και σήμερα στην περιοχή θα δείτε αρκετά από τα κτίρια εκείνης της περιόδου να αντιστέκονται ακόμα ανάμεσα στις πολυκατοικίες της αντιπαροχής.
Banner Inside Article - 728x90
Για μένα η οδός Ιωαννίνων είναι μια απόλαυση να τη διασχίζεις. Σε μια θεωρούμενη υποβαθμισμένη περιοχή, οπως θεωρείται ο Κολωνός είναι μια ήρεμη, αλλά ζωντανή αρτηρία που τροφοδοτεί με ζωή τις γύρω γειτονιές.
Παλιές υπέρχοχες μονοκαοτικίες, καταστηματάρχες που πιάνουν την κουβέντα μεταξύ τους στα πεζοδρόμια, μετανάστες που δίνουν το δικό τους χρώμα. Και για μια μικρή ανάσα, μια ανάπαυλα από την καθημερινότητα όλοι ξέρουν ότι θα καταφύγιουν σε ένα μικρό σχετικά, αλλά καταπράσινο άλσος κι ας μην ξέρουν περισσότερα για αυτό ή την ιστορία του. Ο ίσκιος των δέντρων, πεύκα τα περισσότερα και η ηρεμία χτίζουν από την αρχή την ιστορία του λόφου Ιππίου Κολωνού.
Μια ιστορική «γέφυρα» που ενώνει την αρχαία και σύγχρονη πόλη
Ο λόφος του Κολωνού είναι ένα καπρίτσιο της διαχρονικής ελληνικής γλώσσας, αφού και οι δύο λέξεις είναι συνώνυμες, καθώς Κολωνός σήμαινε λόφος στην αρχαιότητα.
Βρίσκεται μόλις 2 χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας και αποτελεί εκτός από ένα σημαντικό πνεύμονα πρασίνου, τη γέφυρα που συνδέει την αρχαία με τη σύγχρονη πόλη. Και βέβαια η λέξη Κολωνός δεν ακούστηκε πρόσφατα, αφού φρόντισε να την καταθέσει στην αιωνιότητα ο Σοφοκλής, κάτοικος επίσης,Κολωνού, μέχρι το τέλος της ζωής του, στον Οιδίποδα επί Κολωνώ.
Ο αρχαίος Κολωνός
Ο αρχαίος Κολωνός βρίσκονταν βόρεια του Διπύλου και εκτείνονταν στη πεδιάδα του Κηφισού. Στην περιοχή κατοικούσε η φυλή Λεωντίς και ήταν γεμάτη από ελαιόδεντρα.
Σύμφωνα με την μυθολογία εδώ βρισκόταν ένα σπήλαιο όπου κατέβαινε στον Άδη. Ο λόφος του Ιππίου Κολωνού πήρε το όνομά του από τον ναό του Ιππίου Ποσειδώνα που ήταν και προστάτης της περιοχής. Όμως υπήρχε και ο αγοραίος Κολωνός που βρίσκονταν στο κέντρο της πόλης.
Στον Ίππιο Κολωνό υπήρχε το τέμενος των Ερινύων, ο τάφος του Οιδίποδα, καθώς και ηρώα του Θησέα, Πειρίθου και Αδράστου. Εδώ ήταν και το άγαλμα του Κολωνού, που έδωσε το όνομά του στο δήμο. Κοντά στο λόφο του Κολωνού ήταν το Άλσος της Ακαδήμειας και η Σχολή του Πλάτωνα, όπου δίδαξε ο μεγάλος φιλόσοφος. Μεταξύ Ακαδήμειας και Κολωνού, ο Πλάτων είχε την κατοικία του και εκεί ήταν και ο τάφος του.
Οι αξιότιμοι Μύλλερ και Λένορμαν είναι εδώ
Η Λένορμαν είναι μια πασίγνωστη οδός που ξεκινά από το κέντρο της Αθήνας και καταλήγει στον Κηφισό. Αλλά και η Μύλλερ είναι μια γνωστή οδός στον Κολωνό που συχνά συνδέεται με την οδό Μυλλέρου. Ο Μύλλερ φυσικά δεν ήταν ο Γκερντ Μύλλες της Μάγερν και Εθνικής Γερμανίας, ούτε ο φιλέλλην ποιητής Wilhem Muller του οποίου το όνομα φέρει η οδός Μυλλέρου. Πρόκειται για τον αρχαιολόγο Κάρολο Μύλλερ, συνωνόματο του ανθρωπολόγου και αρχαιολόγου Καρόλου Λένορμαν, καθηγητή του Πανεπιστημίου της Σορβόννης. Τα ταφικά μνημεία και των δύο, δίπλα, δίπλα στην κορυφή του λόφου αποτυπώνουν την ευγνωμοσύνη των Αθηναίων για τις έρευνες και τις περιηγήσεις και των δύο στην Ελλάδα με σήμαντική συνεισφορά στην ανάδειξη της περιοχής γύρω από τον Κολωνό. Με έναν καρμικό τρόπο αναδεικνύουν και σήμερα την ιστορικότητα του λόφου και του άλσους.
Το θέατρο και η τύχη του «Καπράλου»
Σήμερα μέσα στο άλσος του Λόφου λειτουργεί τους καλοκαιρινούς μήνες υπαίθριο θέατρο με πολιτιστικές εκδηλώσεις που φέρνουν πολύ κόσμο να γνωρίσει αυτό το ιερό μέρος, έναν καταπράσινο πνεύμονα από αυτούς που έχει ανάγκη η πρωτεύουσα.
Δεν είναι όμως μόνο τα μνημεία του Μύλλερ και του Λένορμαν τα μοναδικά που δέσποζαν στην περιοχή, αλλά και το μοναδικό ιστορικό καφενείο - αναψυκτήριο του Καπράλου, ένα από τα «μνημεία» της περιοχής, που ιδρύθηκε το 1926 από τον μικρασιάτη πρόσφυγα Χρήστο Καπράλο που μετέτρεψε ένα μικρό δωμάτιο που του παραχώρησαν επειδή ήταν αναπηρος σε επιχείρηση καφέ. Μετά από σκληρή δουλειά το καφέ εξελίχθηκε σε ένα διάσημο καλοκαιρινό βαριετέ με ορχήστρα και πίστα που γνώρισε μεγάλες δόξες στη δεκαετία του ’60.
Δυστυχώς το καφέ που λειτουργούσε μέχρι πρόσφατα, κάηκε το 2024 και μέχρι σήμερα, δεν έχουν γίνει οι απαραίτητες ενέργειες να λειτουργήσει ξανά και να προσθέσει μια ακόμα δροσερή ν
