Ένα από τα πιο εμβληματικά δημοσιογραφικά μέσα για τα Εθνικά Πάρκα, το National Parks Traveler, στις Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή, κινδυνεύοντας να βάλει τέρμα στη λειτουργία του, αν δεν βρεθεί μια βιώσιμη λύση. Δεν το λες και ενθαρρυντικό, σε μια εποχή μάλιστα που η κυβέρνηση Τραμπ έχει «περάσει με αλυσοπρίονο» το προσωπικό της Υπηρεσίας Πάρκων και έχει ανατρέψει μακροχρόνιες πρακτικές, με αποτέλεσμα οι έγκυρες φωνές για την προστασία του περιβάλλοντος καλούνται να παίξουν ρόλο.
Banner Inside Article - 728x90
O αρχισυντάκτης του Kurt Repanshek απηύθυνε πρόσφατα μια συγκινητική ανοιχτή επιστολή προς κάθε ενδιαφερόμενο, κάνοντας συγρχόνως έναν απολογισμό της λειτουργίας και της σημασίας του National Parks Traveler μέχρι σήμερα.
Η επιστολή
Για σχεδόν 21 χρόνια, τα εθνικά πάρκα και η διαχείρισή τους αποτελούν το τελευταίο κεφάλαιο της δημοσιογραφικής μου καριέρας. Μια καριέρα που εκτείνεται σε περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες, κατά την οποία βρέθηκα στην πρώτη γραμμή στο Εθνικό Πάρκο Yellowstone εκείνο το ζεστό, πύρινο καλοκαίρι του 1988 και πήρα συνεντεύξεις από τον Μπιλ Κλίντον όταν έθετε υποψηφιότητα για την προεδρία το 1993. Με έφερε στη θέση ενός αξιωματικού πυραύλων της Πολεμικής Αεροπορίας, λίγα μόλις μέτρα από ένα κουμπί πυρηνικής εκτόξευσης, και με οδήγησε στην κορυφή του Grand Teton.
Το National Parks Traveler μου επέτρεψε να συνδυάσω το πάθος μου για τα πάρκα με τη δημοσιογραφία. Μαζί με το να διασχίζω με δυσκολία τη λασπώδη πεδιάδα στο Big Cypress National Preserve, να κατεβαίνω ορμητικά νερά στο Canyonlands National Park και να ανεβαίνω στην κορυφή του King’s Mountain National Battlefield, το Traveler λειτούργησε ως δημόσιος αγγελιοφόρος, ενημερώνοντας τους Αμερικανούς για τα θαύματα του Εθνικού Συστήματος Πάρκων… και τις απειλές που τα ταλανίζουν.
Όπως καμία άλλη δημοσιογραφική οργάνωση, το Traveler υπάρχει για να σας κρατά ενήμερους σχετικά με το πώς διαχειρίζεται το Εθνικό σας Σύστημα Πάρκων.
Παρά το όνομά του, το μέσο αυτό υπήρξε περισσότερο ειδησεογραφικός φορέας παρά ταξιδιωτικός οδηγός. Το κύριο επίκεντρό μας ήταν, και παραμένει, τα ζητήματα διαχείρισης της Υπηρεσίας Εθνικών Πάρκων και η πολιτική του Κογκρέσου που επηρεάζει την υπηρεσία και το σύστη πάρκων. Πολλές φορές έχω ακούσει από ενεργούς και συνταξιούχους υπαλλήλους της Υπηρεσίας Πάρκων ότι έμαθαν περισσότερα για την υπηρεσία τους από το Traveler παρά από την ίδια την υπηρεσία.
Πολύ πριν η κυβέρνηση Τραμπ “περάσει με αλυσοπρίονο” το προσωπικό της Υπηρεσίας Πάρκων και ανατρέψει μακροχρόνιες πρακτικές, ήμασταν εκεί όταν η κυβέρνηση του Τζορτζ Γ. Μπους προσπάθησε να ξαναγράψει τις πολιτικές διαχείρισης του 2006 με τρόπους που, σύμφωνα με τους επικριτές, θα αποδυνάμωναν την αποστολή διατήρησης της υπηρεσίας και θα απειλούσαν τα πάρκα με περισσότερη μηχανοκίνητη αναψυχή, μεταξύ άλλων αλλαγών.
Και καταγράψαμε πώς η κυβέρνηση του Μπαράκ Ομπάμα έχασε ευκαιρίες να ενισχύσει τη διατήρηση των εθνικών πάρκων. Η κυβέρνησή του αγνόησε την απώλεια χιλιάδων στρεμμάτων στο Big Cypress που θα μπορούσαν να προστατευθούν ως άγρια περιοχή και επέτρεψε τη διέλευση γραμμών ηλεκτρικής μεταφοράς μέσα από το Appalachian National Scenic Trail και την περιοχή Delaware Water Gap National Recreation Area.
Πιο πρόσφατα, ο ρόλος μας ως “ελεγκτή” μάς οδήγησε να παρακολουθούμε στενά το σχέδιο διαχείρισης επισκεπτών για το Cumberland Island National Seashore, το οποίο απειλεί την επίσημα χαρακτηρισμένη άγρια περιοχή εκεί.
Και φυσικά, παρακολουθούμε στενά την πιθανότητα κατασκευής συνοριακού τείχους που θα περνά μέσα από το Big Bend National Park, καθώς και την προώθηση του λεγόμενου δρόμου Ambler Road που θα διασχίζει 211 μίλια παρθένας άγριας φύσης στην Αλάσκα, συμπεριλαμβανομένου του ποταμού Kobuk και τμήματος του Gates of the Arctic National Park and Preserve.
Έχουμε επίσης μεταφέρει σε εκατομμύρια αναγνώστες και ακροατές την ιστορία της επανεισαγωγής λύκων στο Isle Royale National Park, την επιστημονική έρευνα σπηλαίων στο Mammoth και το Sequoia, τα θαύματα του νυχτερινού ουρανού πάνω από τα πάρκα και τις μεγάλες ελλείψεις συντήρησης σε όλο το σύστημα.
Η κάλυψή μας, που περιλαμβάνει εβδομαδιαία podcast, συνεχίζει να θέτει το ερώτημα αν η Υπηρεσία Πάρκων υπό πρόσφατες πολιτικές διοικήσεις έχει απομακρυνθεί από την ρητή αποστολή της βάσει του National Park Service Organic Act, συμπεριλαμβανομένου του θεμελιώδους στόχου της προστασίας και διατήρησης φυσικών και πολιτιστικών πόρων για τις μελλοντικές γενιές.
Όμως τώρα, σε μια στιγμή που χρειαζόμαστε περισσότερους δημοσιογράφους να παρακολουθούν τι συμβαίνει στα πάρκα και στην Υπηρεσία Εθνικών Πάρκων, το Traveler βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι. Μετά από 21 χρόνια, η λειτουργία του εξακολουθεί να μην είναι οικονομικά βιώσιμη, και εγώ δεν είμαι νεότερος.
Χωρίς την εμφάνιση ενός «ευεργέτη» τόσο των πάρκων όσο και της δημοσιογραφίας που τα καταγράφει, κάποιου με τους πόρους και τη δέσμευση να συνεχίσει την αποστολή και την εξέλιξη του Traveler, η λειτουργία θα σταματήσει αυτό το καλοκαίρι.
Αυτό δεν είναι έκκληση για αύξηση των ατομικών δωρεών -πράγματι, όσοι έχουν επαναλαμβανόμενες μηνιαίες δωρεές θα πρέπει να τις παύσουν - αλλά μάλλον μια έκκληση για κάποιον που μπορεί να αγκαλιάσει την αποστολή του Traveler και έχει τους οικονομικούς πόρους, ή πρόσβαση σε αυτούς, ώστε να στηθεί η επόμενη δημοσιογραφική γενιά του οργανισμού.
Το κλείσιμο του Traveler δεν είναι εύκολη απόφαση, γιατί θεωρούμε ότι αυτή είναι μια ιστορική στιγμή που περισσότερο από ποτέ απαιτεί δημοσιογραφική εποπτεία και έλεγχο, ώστε να ενημερώνονται οι Αμερικανοί για τις κυβερνητικές ενέργειες που επηρεάζουν τα πάρκα.
Αλλά μετά από χρόνια λειτουργίας αυτού του πλούσιου σε περιεχόμενο ειδησεογραφικού μέσου με εξαιρετικά περιορισμένους πόρους, το κλείσιμο του Traveler φαίνεται να είναι η μόνη επιλογή, εκτός αν προκύψει μια βιώσιμη λύση.
— Kurt Repanshek
